محمدرضا گلزار بلاخره با ازدواجش مردم را شوکه کرد | ماه عسل لاکچری محمدرضا گلزار با همسر محجبه ترک +عکس

اصلیت محمدرضا گلزار آذربایجانی و متولد تهران است. محمدرضا گلزار به عنوان بازیکن والیبال در پست لیبرو در تیم‌های استان تهران، پارس خودرو، شیشه و گاز و دیهیم حضور داشته‌است. محمدرضا گلزار در لیگ برتر والیبال ۱۳۸۷ به عنوان مربی بدنساز تیم ارتعاشات صنعتی فعالیت می‌کرد. تا آخر دبیرستان فعالیت هنری نداشت. پدرش با گیتار زدن مخالف بود، تنها گاهی با ارگ کار می‌کرد. تا سال سوم دبیرستان در رشته ریاضی تحصیل کرد. در سوم دبیرستان در کنکور دانشگاه آزاد در رشته مهندسی مکانیک در واحد تهران جنوب قبول شد و رزرو کرد. در سال آخر به رشتهٔ تجربی رفت و به قصد رشته دندان‌پزشکی کنکور داد ولی قبول نشد و به همان رشتهٔ مکانیک رفت. محمدرضا گلزار فارغ‌التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه آزاد اسلامی است. محمدرضا گلزار فعالیت موسیقی خود را از سال ۱۳۷۷ به‌عنوان گیتارنواز با گروه آریان آغاز کرد. او در گروه آریان گیتار، ارگ و پرکاشن نواخته‌است.

 داستان ازدواج محمدرضا گلزار

محمدرضا گلزار مجرد است و ازدواج نکرده است. محمدرضا گلزار سوپراستار ایرانی است که در زمینه تبلیغات هم فعالیت دارد. محمدرضا گلزار فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه آزاد اسلامی می باشد.در تمام این سالها به خوبی حس کرده ام که تا چه اندازه شهرت مرا تنها کرده است با وجود همه شایعات هنوز مجردم و نتوانستم ازدواج کنم.

دنیای بازیگری محمدرضا گلزار

گلزار در سال 1379 برای نخستین بار در فیلم سام و نرگس ساخته ایرج قادری بازیگری سینما را تجربه کرد.

با اینکه چند باری تا آستانهٔ بازی در فیلم های کارگردانانی چون بهرام بیضایی برای فیلم لبه پرتگاه، داریوش مهرجویی برای فیلم مهمان مامان، مسعود کیمیایی برای فیلم سربازان جمعه و ابراهیم حاتمی کیا برای فیلم دعوت پیش رفت اما هیچ کدام به نتیجه نرسید. در فیلم مهمان مامان علاوه بر آمادگی و تمرین برای بازی در این فیلم پارسا پیروز فر نقش او را بازی کرد.

فیلمنامه شیش و بش توسط گلزار در سال 1386 در بانک فیلمنامه ثبت شده بود. شیش و بش فیلمی به کارگردانی بهمن گودرزی، تهیه کنندگی مرتضی شایسته و نویسندگی محمدرضا گلزار ساخته سال 1389 است،این فیلم همزمان با عید فطر 1391 اکران شد.

محمدرضا گلزار به تازگی در فیلم سینمایی مادر قلب اتمی ساخته بهمن فرمان آرا ایفای نقش کرده است. این فیلم که مادر قلب اتمی نام دارد دومین فیلم گلزار پس از بازگشت به سینماست . فیلمنامه این فیلم را علی احمدزاده و مانی باغبانی نوشته اند.

فعالیت محمدرضا گلزار در ورزش

به ورزش‌های اسکی، والیبال، بیلیارد و شنا علاقه دارد. کارت مربیگری اسکی دارد. به گفته خود محمدرضا گلزار، از ۶ سالگی والیبال را دنبال می‌کرده‌است. وی از سال ۱۳۸۳ کاپیتان تیم والیبال هنرمندان بود که مسابقات آن برای کارهای خیرخواهانه بر‌گزار می‌شد اما از سال ۱۳۸۶ به خاطر مشغله کاری از تیم کناره گرفت. وی مربی بدن ساز باشگاه ارتعاشات صنعتی در سوپر لیگ والیبال سال ۱۳۸۷ به درخواست آقای شهیدیان بوده‌است.

فیلم‌شناسی محمدرضا گلزار

فیلم های سینمایی:

- رحمان ۱۴۰۰  (منوچهر هادی    ۱۳۹۷)

- ما همه با هم هستیم  (کمال تبریزی   ۱۳۹۷)   

- آینه بغل  (منوچهر هادی    ۱۳۹۶)   

- سلام بمبئی  (قربان محمدپور    ۱۳۹۵)

- خشکسالی و دروغ   (پدرام علیزاده     ۱۳۹۴)

- مادر قلب اتمی  (علی احمدزاده    ۱۳۹۳ )

- دلم می‌خواد  (بهمن فرمان آرا    ۱۳۹۲)

- بانویی از ماه  ( الهام قره خانی، امیرمهرتاش    ۱۳۹۰)

- تو و من  ( محمد بانکی      ۱۳۹۰)

- در امتداد شهر  (علی عطشانی     ۱۳۸۹)  

- شیش و بش  (بهمن گودرزی     ۱۳۸۹)

- دموکراسی تو روز روشن  (علی عطشانی   ۱۳۸۸)

- دو خواهر     سینمایی  (  محمد بانکی    ۱۳۸۷)

- مثل آن شب  (شهرام میرآب اقدم     ۱۳۸۷)

- مجنون لیلی  (قاسم جعفری    ۱۳۸۶)

- توفیق اجباری  ( محمدحسین لطیفی     ۱۳۸۶)

- کلاغ پر  (شهرام شاه‌حسینی     ۱۳۸۶)

- تله   (سیروس الوند     ۱۳۸۴)

- آتش‌بس  ( تهمینه میلانی     ۱۳۸۴)

- شام عروسی  (ابراهیم وحیدزاده           ۱۳۸۴)

- گل یخ  ( کیومرث پوراحمد     ۱۳۸۳)

- بوتیک  ( حمید نعمت‌الله             ۱۳۸۲)

- سیزده گربه روی شیروانی  (علی عبدالعلی‌زاده        ۱۳۸۲)

- کما     سینمایی  (آرش معیریان        ۱۳۸۲)

- چشمان سیاه  (ایرج قادری     ۱۳۸۱)

- زهر عسل  (ابراهیم شیبانی     ۱۳۸۱ )

- بالای شهر پایین شهر  (اکبر خامین      ۱۳۸۰)

- زمانه   ( حمیدرضا صلاحمند     ۱۳۸۰)

- شام آخر   (فریدون جیرانی     ۱۳۸۰)

- سام و نرگس   (ایرج قادری   ۱۳۷۹)

مجموعه نمایش‌خانگی:

- ساخت ایران ۲  ( برزو نیک نژاد  ۱۳۹۷)

- عاشقانه  (منوچهر هادی   ۱۳۹۵)   

- عشق تعطیل نیست  (بیژن بیرنگ  ۱۳۹۳)

- ساخت ایران  (محمدحسین لطیفی  ۱۳۹۰)